> Se ti vira-lo que eu vin |Maio 2021

Denuncia a un veciño por un galpón e el fai outro a poucos metros

Pasa ás veces que non calculamos ben as consecuencias das nosas accións, e véñennos ás narices sen pretendelo. Neste país de cainitas é bastante frecuente que nos ocupemos moito dos outros para tratar de frealos ou esfaragallarlles o que fan, aínda que o noso estea a monte. Tal é así que moitos métense en leas dos que dificilmente dan saído, arrastrando os que teñen ao lado e complicándolle a vida e a economía sen recibir ningún beneficio a cambio, é dicir, facer o mal por o mal sen outra pretensión e sen calcular que mañá eses mesmos se poden ver envoltos nunhas circunstancias parecidas. Pero como xa sabemos que hai xente que o que quere e facer a guerra, se cadra por que se aburre ou non lle da máis a cabeza, ou teñen unha carga de ignorancia que non poden con ela, calquera cousa destas pode contribuír a embarullar a convivencia veciñal. Aínda que na maioría dos casos buscase conflito onde non existía, e noutros que existe, sería moito máis fácil arranxalo que agrandalo. Pero así anda o persoal con esas paranoias, que serían de entretenemento se non lle custaran cartos e quebradeiros de cabeza aos nosos veciños, que sen comelo nin bebelo se ven envoltos en leas interminables. E como exemplo de moitos outros casos, podemos poñer este dun veciño que denunciou pola construción dun galpón que xa levaba anos consolidado, e como paradoxa el esta construíndo outro ao lado, cousas da vida que non se entenden.

Unha tenda leva anos en liquidación aproveitando tódolos males que veñen

Hai situacións nas que os enganos funcionan e dan uns resultados excelentes ao parecer, pois uns por curiosidade e outros por sentimento acaban picando. O caso que nos ocupa é o dunha tenda da zona que leva bastantes anos co cartel de rebaixas por liquidación pero o máis curioso é que as causas da liquidación vainas cambiando cada tempo, e adaptándoas as circunstancias do momento, así é que comezou liquidando por xubilación, logo seguiu por cese de actividade e no medio meteulle o fin de temporada, todas elas causas moi cribles e posibles, se non seguirá no tempo inventando e adaptando as causas a cada momento, o caso é que a tenda segue aberta e polo que parece débelle ir ben, porque o escaparate vese sempre cheo de material para a venda. E sen ir máis lonxe, nestes días pasados que xa parecía que tería esgotados os argumentos para liquidar, apareceulle outro novo, e tamén coma os anteriores bastante crible, que non é outro que “liquidación por Covid”. A verdade e que o márketing debe ser bo e os resultados tamén. Pero os mal pensados xa estamos vendo cal será o próximo argumento para a liquidación, pero mellor deixámoslle tempo ao tempo e logo contámolo coma outra novidade máis das nosas curiosidades que se van dando ao longo das nosas comarcas.

Rouba unhas pedras e lévaas arrastro ata a súa casa

Xa sabemos por experiencia que neste mundo de Deus hai ladróns de todo tipo e con distinto rango. Hainos moi precavidos, outros moi discretos, tamén os hai despistados, hainos tontos e atrevidos e así poderíamos seguir coa clasificación ata cansar, pero non é a nosa pretensión clasificar ladróns, se non contar historias. Esta na que nos ocupamos, estaría máis no lado dos pillabáns, que son unha especie que se adica a aselar e ver o que parecería que está deixado ou esquecido de vez, e logo cando teñen a ocasión, botarlle a man e facerse coa presa sen que se enteren moito, pero ás veces este xogo non sae como se quere e acaban descubríndoos, como foi neste caso. Resulta que, nunha destas pasadas ao despiste, o noso protagonista ollou unhas pedras largas que lle viñan ben para non sei que obra que estaba facendo na casa. Pasou outro día e seguían alí, polo que pensou, estas non as colle ninguén, e alá se foi co tractor e arrastrounas cunha cadea dende onde estaban ata a súa casa. Pero as pedras eran dunha ponte renovada, e os veciños notaron a súa falta e puxeron unha denuncia pola desaparición. Esta claro que non foi moi difícil de dar co ladrón, posto que xa él fora deixando o rastro, e así calquera é detective. Pero o noso protagonista non lle quedou outra que alugar un camión e voltar as pedras ao seu lugar de orixe. Para outra vez, terá que andar máis espelido se non quere ser descuberto. 

Contacto

Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza

Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.

Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810625 120 810
e-mail: manuelfiuza@gmail.com

 

www.lalinecomarca.es