Os usuarios na torre de Babel

> Manuel N. Fiuza

Estamos nas mans dos gobernos e das multinacionais. Canta parafernalia para situarnos uns pasos atrás de fai anos, que xa parecía que iamos mal. Ou esta sociedade converteuse nun espellismo maléfico ou é que eu non entendo nada de nada. Tamén é certo, que un non avanza á velocidade supersónica como fai o Goberno Central, que se planta no futurismo dos anos cincuenta e queda tan pancho. Voltaría o barroco as nosas vidas, dicíase que iamos avanzar tanto e chegamos a ser tan listos que non nos coñecemos, e xogamos permanentemente a enganarnos con contos de fadas, que igual nin existen.

Sabemos por experiencia que as multinacionais van ao que van, e parece que nos queren facer comulgar con rodas de muíños, vendéndonos as súas actuacións usureiras coma o mellor dos remedios para o progreso, que marabilla!, e nós como papanatas esperando a ver cando cae o maná, e o maná non cae, que mágoa!

Penso que estamos nun momento propicio para os embaucadores, porque fagan o que fagan non ten consecuencias e, ademais, conseguen un seguimento rendible. Pero podemos ir aos exemplos, coma o da actual suba da enerxía eléctrica para o consumo común, danse vostedes conta do que vimos expoñendo neste artigo?, danse vostedes conta de que tanto as multinacionais coma o Goberno Central, neste caso, nos toman por tontos inxenuos? Cando nos falan primeiro dunha baixada das tarifas eléctricas, logo adórnano ou estragan co das tarefas do fogar a plazos.

Que maneira perniciosa de embarullar aos cidadáns deste país. Pero se botamos unha ollada arredor, vemos que é unha constante contradición e mentira, pois non me digan que coa pandemia non pasou outro tanto, e aínda está pasando. Os cidadáns non precisamos dun goberno de adiviños nin tecnócratas que dan consellos de cego, nin mentes privilexiadas co cerebro avariado. Precisamos xente seria, que goberne e que xestione axeitadamente os nosos recursos e os nosos impostos, que tanto esforzo nos custa pagar.

O Casiano e a filosofía de andar por casa 

> Ángel Utrera (veciño Agolada)

Naquel cuchitril que levaba por nome; Que BEBES?, onde o escusado era un burato no chan, para facer de pé, acodados sobre a barra lustrosa de brillo sacado á forza de brazos e mans, apoiados sobre ela, da merda acumulada cando non se ten nada mellor que facer, que matar o tempo, antes de que o tempo che mate a ti, bebendo e fumando e cuspindo no chan, e o aburrimento por compañeiro.

O Casiano máis Eu. El coa súa inevitable cabicha de tabaco pendurado dos belfos e cara de malas pulgas, prendéndolle lume a cada novo cigarro co que quedaba do vello, aínda que fumar o que se din fumar, eu nunca o vin darlle unha calada e botar o fume fora.

De cando en vez competiamos por ver quen malgastaba mais horas do día, naquel recanto do almacén do mostrador da taberna. O Corte Inglés do País, da nosa aldea, porque alí atopabas calquera cousa que buscaras, grande ou pequena, mesmo atopabas o que mais precisabamos; compañía e conversa, vacina contra a soidade.

Mira colega, díxome un día, sacando do peto o seu pañol en outro tempo branco, pero que xa tiña perdida a cor facía tempo, o que levaba pelexado coa auga e o xabón de lagarto, porque O Casiano nunca foi demasiado xeneroso coa hixiene, nin o día do Patrón.

Mentres limpaba co pañol a saliva da boca que se lle formaban na comisura dos belfos e mirándome de fito díxome todo serio;

Ai cousas, e cousas, e outras cousas que son e non son e polo tanto non se poden aceptar, nin comprender.

Eu, estou disposto a admitir e aceptar ca muller me dixera un día que estaba embarazada, e íamos ter un fillo. Mesmo podería ter chegado a aceptar co fillo era meu, e crialo e querelo, un anaco de min, aínda que dende novo tivera que facerme a vasectomía, así que sonche estéril, inda ca ninguén xamais o dixen.

Pero o que nunca, nunca, vou crer é o que me poida dicir a o Alcalde, ou un deses profesionais da política e a mentira, que chegan a servirse de, con todo baseado na falsidade e o engano.

Eu recoñezo que sonche pouco listo, mais non gilipollas, sei ben que estes tipos sonche Pinochos ao cubo e teñen a cara mais dura co formigón da ponte nova. Ë o que che dixeron, e onde dixen, digo, Diego e dalle. Mentireiros profesionais, recalcitrantes e incorrixibles, coa desvergoña absoluta dos que o fan para medrar.

Así eramos nos, naqueles días de non facer e non pensar nada, cun viño na man.   

Contacto

Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza

Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.

Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810625 120 810
e-mail: manuelfiuza@gmail.com

 

www.lalinecomarca.es