O abrazo da globalización

> Manuel N. Fiuza

O abrazo da globalización é coma o abrazo dun monstruo descoñecido tanto nos seus efectos como na súa dimensión, ademais cando ese abrazo é de consecuencias incalculables. Nestes tempos, coma case sempre foi, estamos cheos de agoreiros e cantantes que prognostican tanto a chegada de ovnis como o choque dun meteorito ou a fin do mundo, pode parecer que falar deste tema non deixa de ser unha fantasmada máis.

Considero que deberíamos ter moi en conta este tema da globalización, que por un lado pode ter algúns beneficios pero por outro entendo que vai ser a destrución progresiva desta orde social tal e como a coñeciamos ata o de agora, co agravante dos tramposos que hai polo medio e a multitude de intereses que están en xogo. Está claro que a globalización, tal como eu a entendo, sempre favorece ás grandes sociedades ou corporacións empresariais que poden controlar a gran escala distintos movementos económicos, poden fundir ou levantar empresas, poden facer abaratar un produto ou subilo de prezo de maneira interesada. Por dicilo en palabras sinxelas nós, a maioría da xente, seremos como os títeres que moven os fíos das grandes corporacións que estarán asentadas en calquera parte do mundo, e cando queiramos reaccionar xa será demasiado tarde porque estes entramados terannos atados de pés e mans, non hai milagres nin salvadores, nin pesos a catro pesetas, para seguir contando na sociedade hai que tratar de ser o máis autónomo posible, e agora máis que nunca, porque ninguén nos vai a regalar nada. 

A España baleirada

> Ángel Utrera (veciño Agolada)

Nos últimos tempos estamos a escoitar un día si e outro tamén, a “Canción Triste de Hill Street”, por dicir algo, dun xeito que xa da vergoña, cando non indignación, dende logo nada ten o tema de reconfortante, nin divertido.

Falar, por falar do problema number one do noso país, o despoboamento e abandono do rural, que xunto coa baixada imparable da taxa de natalidade, están a converter esta impensable realidade, tan só hai uns anos, nunha bomba de reloxería que nos vai estoupar nas mans mais pronto que tarde. É como pouco un acto de irresponsabilidade, cando non algo peor.

Os nosos políticos, os tertulianos de turno que saben de todo, como se foran expertos en nada, os analistas de mercados, os sociólogos, os psicólogos que non paran de advertir dos problemas mentais que nos estamos creando, e unha interminable lista de sabios, expertos, inútiles e curiosos non dan abasto a repetir nos medios que a España baleirada, é un gravísimo problema, un máis deste país noso dos nosos pecados, que entre todos a mataron e ela soíña morreu, como dicía meu pai, coa lucidez dos que acumulan sabedoría e experiencia ao cabo dos anos.

A cousa é que Teruel tamén existe, e algún ademais xa atopou o seu oco nas bancadas do Parlamento, con este conto, pero lamentablemente tamén existe Soria, e o interior de Galicia, e as chairas de Castela e León, e as terras de Extremadura, e as estepas de Aragón, e a Mancha de Don Quixote, algúns dos lugares desta terra nosa cada vez máis baleirada, abandoada e esquecida.

Entre tanto, pechan escolas, porque é caro manter unitarias con mestres, como antes, e ademais non hai rapaces. Claro non nacen rapaces, porque os vellos non temos capacidade para enxendrar e lamentablemente nestes nosos pobos, estanse a quedar unicamente os vellos, porque non hai traballo para os novos, tampouco hai o máis mínimo servizo, nin atractivo para tentar que se queden.

Onde foron as casas cuarteis da garda civil?. Onde atopamos agora as liñas de buses, ou as estacións de trens?. Alguén recorda aquelas salas de baile e os cines onde aproveitaban a escuridade para bicarse e meterse man as parellas?. Que pasa coas oficinas bancarias?, e unha lista inesgotable de recordos do que foi, de perdas de calidade de vida e servizos, e de ruína e abandono das xentes, buscando as cidades, porque no rural xa non hai quen quede.

A España baleirada, si. Eu cando lles escoito falar das medidas que se están a tomar, penso para min: “a outro can con ese oso.” 

Contacto

Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza

Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.

Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810625 120 810
e-mail: manuelfiuza@gmail.com

 

www.lalinecomarca.es