> Se ti vira-lo que eu vin | Febreiro 2019

Quedan oito amigos para comer uns galos e non aparece ningún

Está claro que hoxe en días as palabras valen ben pouco, por non dicir nada, pois ata quedando para comer non se cumpren, aínda que sexa entre amigos, coma no caso que nos ocupa. Resulta que un día falando nunha taberna, un grupo de amigos ordenaron facer unha papatoria con galos de curral, e todo perfecto, un quedou de levar os galos, e levounos, outro quedou de poñer o local, e púxoo, e un terceiro quedou de cociñalos, e fíxoo. Pero aconteceu que cando o que parecía máis difícil estaba arranxado, a sorpresa estropeou o acto principal.Unha vez os galos cociñados e listos para ser servidos, non apareceron os comensais, e o cociñeiro viuse nun apuro maior e sen ver por onde saír do atrolladeiro no que se metera sen ninguén o mandar, pero o mal ou o ben xa estaba feito. E para darlle saída a aquel manxar, colleu para si uns cachos e o resto meteuno en tupers e distribuíuno entre os falidos convidados. Hai que saber con quen se mete un para non saír escaldado. 

Organizan sorteos con premios para gastar no comercio local e tócalle ós mesmos

Hai coincidencias curiosas que fan sospeitar a calquera de que algo non funciona ben, e iso foi o que pensaron moitos dos participantes nun sorteo destinado ós clientes dunha localidade da comarca. Aínda que ninguén dubida da boa intencionalidade dos organizadores destes sorteos, parece ser que a picaresca colóuselles polo medio e o efecto pretendido fallou en parte. En principio, o reparto de rifas polos distintos locais fíxose correctamente, coa intención de que os comerciantes fixéranllas chegar aos seus clientes, e estes tiveran acceso aos premios que se sorteaban no fin das campañas. Pero parece que a cadea rompeuse por algún lado, e os premios foron recaer ós donos dos locais, e non ós clientes como estaba previsto, ademais, parece ser que iso mesmo sucedeu en máis dun sorteo, e ese non é o obxectivo que pretenden os organizadores, que deben apartar ós listos de turno para que a cousa funcione e nos sirva para fidelizar os clientes.

Uns corvos perturban a tranquilidade dunha parella de xubilados

O que menos pensaban estes nosos protagonistas, era que no seu retiro ideal, íanse atopar cun problema de índole natural, ligado precisamente ó entorno. Cando tiñan xa próxima a súa xubilación, unha parella da comarca de Deza que lle gustaba moito a natureza, idearon arranxar unha vella casa familiar, ubicada nunha aldea ben comunicada e coa privacidade suficiente como para pasar desapercibidos, facendo unha vida pausada remozándose na natureza. Pois como era de supoñer, os nosos protagonistas chegoulle a xubilación, e acolléronse ó plan privado que xa tiñan artellado de antemán, a retirada á casa familiar en plena natureza. Alí comezaron unha vida de contemplación e actividade ligada ós hobbis de cada un, dándolle renda solta ó tempo que tanto os atara durante o seu período laboral . Agora tiñan horas para descansar e facer o que lle petara en cada momento do día e da noite. E cando xa estaban instalados na tranquilidade, ocorréuselle a unha bandada de corvos ir tódalas mañás ó romper do día, petarlle as fiestras cos seus picos, interrumpíndolle a paz silenciosa da que viñan gozando ata ese momento. A cousa púxose tan teimuda que o home tivo que inventar un artiluxio para alonxar ós páxaros da casa, para que deixaran de espertalos á primeira hora do día. E foi así como puideron seguir gozando da tranquilidade propia do entorno onde viven. 

> Se ti vira-lo que eu vin | Xaneiro 2019

Abona o campo de fútbol para ter herba para as vacas

Un paisano da comarca que se dedica á gandería, e ve pradeiras e posibilidade de pasto en tódolos lugares, non se lle ocorreu mellor idea que abonar un campo de fútbol municipal. A ocorrencia xurdiulle ó pasar varias veces por onde dito campo, e ver que alí non se xogaba e ata parecía medio deixado da man de Deus. Entón foi cando matinou na posibilidade de votarlle unhas cubas de xurro para que o campo revivira, e así poderlle coller unhas remesas de herba para alimentar o seu gando. Dito meu feito, un día levantouse e púxose a abonar o campo de fútbol diante do pasmo dalgúns veciños que pasaban polo lugar e non daban creto ó que vían, pero polo que sabemos, ata o de agora ninguén lle parou os pes ó atrevido gandeiro. Outra cousa será cando vai recoller a herba, pois xa as autoridades estarán ó tanto do acontecido, e o mellor non chega o proxecto a bo porto, pero el intentouno por se acaso. 

Promete arranxarlle o coche para a revisión e non llo volve

Hai favores que ás veces páganse caros, e hai coñecidos que se preocupan por arranxar a túa vida, e o que fan é complicarcha máis. Iso foi o que lle pasou a un veciño da comarca que ten un amigo que e mecánico de profesión, e un mal día ocorréuselle comentarlle un problema que tiña no automóbil para que lle pasara a ITV, e non sabía como resolvelo. O mecánico non dubidou en ofrecerlle a súa axuda, comprometéndose a botarlle unha ollada no seu taller, e coa mesma, levarllo a pasar a revisión correspondente. O veciño aceptou e levoulle o coche como acordaran. Pero pasado un tempo prudencial, chamou para interesarse pola xestión do mecánico, e este díxolle que estaba a elo e que pronto o tería xa listo. O tempo foi pasando, e o afectado chamou varias veces ó taller recibindo máis ou menos a mesma resposta, pero a cousa nin iba nin viña, e entón, xa canso, chamou para dicirlle que ía polo coche, estivera como estivera, e o mecánico respondeulle que non prendía. O caso é que despois de cinco meses o coche nin pasou a revisión nin volveu a seu dono. 

Vai cun amigo a cear e rómpelle o coche nunha rotonda

Aquí nesta comarca que sempre estamos prestos para compartir unha comida cos amigos, e máis no tempo de Nadal que case é unha obriga, dous amigos citáronse para ir a cear e compartir unhas horas de lecer. Foron xuntos nun mesmo coche para aforrar gasoil e compartir viaxe ata o restaurante. A cea transcorreu coa normalidade esperada, e coa harmonía propia destas ocasións, onde a comida é máis ben un pretexto para a xuntanza, que permite repasar temas que o longo dos días non dá tempo, por mor dos traballos cotidiáns de cadaquén. Remataron a cea e fixeron unha sobrecea longa con algo de café e unhas pingas para ir mollando a gorxa, mentres a noite pasaba case sen sentir. Pero con todo, chegou a hora de se retirar a descansar, e o que levara o coche díxolle ó amigo que era mellor deixalo e coller un taxi, pero o outro, que apenas bebera, indicoulle que se quería levaría el o coche sen problema. E así o decidiron, pero chegados á primeira rotonda, atravesárona polo medio e desfixeron o coche todo, coa sorte que apenas lles pasou nada a eles. Pero o susto quedoulle no corpo, aínda que non se explican o ocorrido. 

Contacto

Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza

Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.

Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810625 120 810
e-mail: manuelfiuza@gmail.com

 

www.lalinecomarca.es

O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :