> Se ti vira-lo que eu vin |Abril 2021

Chaman a Protección Civil para que baixe un gato dunha árbore

Ás veces, parece que as persoas en vez de espabilar se atontan máis cada día, e teñen ocorrencias disparatadas ou fóra do campo do sentido común, unhas veces por descoñecemento, e outras porque queren facerse ver e dicir que están aí. Debeu de ser algo así o que ocorreu o outro día nunha aldea da nosa comarca. Ao parecer, un veciño veu un gato que andaba saltando nas polas da cima dunha ábore e miañando un pouco, seguro que se estaba divertindo nas alturas, porque os gatos gústalles moito subirse aos altos e aselar paxaros para cazalos ou simplemente por se entreter axexando algo que se move. Nisto, o noso protagonista ao ver que o gato andaba dun lado para outro, pensou que estaría ben baixalo de alí dalgunha forma, e non se lle ocorreu mellor cousa que chamar a Protección Civil, para que acometeran esa aventura, e sacara ao gato do que para o noso protagonista sería o purgatorio. Pois nada, que logo chegaron os de Protección Civil e montan un operativo coma se fose para salvar unha persoa dun suicidio seguro, e ao final, baixaron o gato da árbore para poñelo en terra firme. Unha fazaña digna de loubanza, se non fose porque o gato pronto subirá a outro lugar calquera, porque o animal é asi.

Mándanlle do xulgado desaloxar o piso que non é

Moitas veces, sobre todo con determinados temas, compría ter un pouco máis de tacto e tino á hora de levar a cabo determinadas accións que conlevan unha alteración do vivir de outras persoas, e non actuar a lixeira, como lle pasou a un traballador dun xulgado da comarca, que lle dixeron que tiña que levar unha orde de desaloxo dun piso a unha zona concreta do casco urbano. O traballador colleu a orde, sen fixarse moito no que facía, pois equivocouse ata de edificio. O caso foi que chegada a orde de desaloxo, os habitantes do piso, que o tiñan alugado, quedaron de pedra, e non entendían nada do que lles estaba sucedendo. Unha vez vista a orde, póñense a buscar ao dono para ver que facer da súa vida, mentras se aclaraba a situación. En principio a orde viña do xulgado, e non era para tomar a cousa a coña, por iso o nerviosismo inicial non daba acougo aos habitantes do piso, que lles indicaba o tiñan que deixar libre en horas. Pero, menos mal que unha vez que apareceu o dono e se puxo a buscar as causas do pretendido desaloxo, deuse de conta que esa orde que o funcionario deixara na súa casa non era para él, se non que ía destinada a outro edificio e a outro piso, que nada tiña que ver co seu, e polo tanto os inquilinos podían estar tranquilos e seguir a súa vida normal coma ata o de agora. Pero a confusión puxo en alerta durante un tempo a uns veciños que nada tiñan que ver co asunto do desaloxo, e iso e máis que unha irresponsabilidade.

Pechan un cemiterio para que non entren os animais e está cheo deles

Os veciños dunha parroquia da comarca estaban cansos de ver como polo seu camposanto se paseaba todo tipo de animais salvaxes e domésticos, sin que nin o cura nin ninguén da parroquia tratara de poñerlle remedio a esa situación de abandono e deixadez que presentaba o cemiterio. Pero un día xuntáronse no atrio da igrexa e decidiron poñer fin a esta situación que non gustaba a ninguén, entón pensaron que o mellor remedio sería porlle un bo peche perimetral ao camposanto, para que non puidera campar as súas anchas ningún animal, acordado o tema falaron cunha empresa que fixera os traballos de peche, tal e como eles lle indicaran, co fin de evitar aos animais que era a principal preocupación. O peche fíxose e todos contentos nun principio, ata quedara razoablemente estético e gustaba a case todos, pero o caso é que os animais seguen entrando no camposanto, non tanto coma antes, pero seguen entrando, para disgusto dos veciños que xa non saben como afrontar o problema, xa que polo que parece, non é tan sinxelo pechar de forma que non poida entrar ningún animal. Ou se cadra, como dín as malas linguas, hai alguén que lle facilita o paso, e eso xa é ainda máis complexo de arranxar. 

Contacto

Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza

Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.

Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810625 120 810
e-mail: manuelfiuza@gmail.com

 

www.lalinecomarca.es