> Se ti vira-lo que eu vin | Agosto  2019

Deixa a un amigo ó cargo da casa e agora non se falan

Nunha aldea da comarca viven dous amigos que sempre se aconsellaban para tomar calquera decisión de importancia, e tamén se axudaban un ó outro cando era preciso. Pero ás veces este tipo de relacións son moi delicadas, e calquera vento desfavorable pode facelas perigrar, como pasou no caso dos nosos protagonistas. Resulta que un destes veciños, xurdiulle unha viaxe a Estados Unidos, e alá preparou todo para botar polo menos quince días fóra da casa. Como non podía ser doutra maneira, as ovellas, o burro e a casa deixouna a cargo do veciño e amigo, para que coidara dos mesmos e ordenara as cousas o mellor posible durante a súa ausencia provisional. O amigo non puxo reparo ningún ó encargo, e díxolle que marchara tranquilo que as cousas da casa quedaban en boas mans. E así foi, o noso viaxeiro marchou cara América do Norte, e alá botou quince días ó seu aire, vendo cousas e arranxando uns asuntos que tiña pendentes. Pasado ese tempo regresou á aldea, e tróuxolle como recompensa ó amigo que lle quedara o cargo da casa, un chaveiro que lle entregou con moita cerimonia, pero o caso foi que dende esas non se volveron a falar e lévanse a matar,. igual algo tivo que ver o regalo tan xeneroso que recibiu polo seu traballo.

Vende o tractor vello e compra dous peores que o seu

Un veciño da comarca que se dedica un pouco á agricultura, andaba cun tractor que xa tiña anos, pero sempre andivera pola súa man, e funcionaba medianamente ben, pero o noso protagonista deu en teimar que o modelo xa era anticuado, e propúxose vender o seu tractor de sempre e comprar outro usado, pero que fora unha marca máis moderna, e así o fixo. Pero en pouco tempo se deu conta que cambiara os ollos polo rabo, pois a nova adquisición que lle venderon coma unha marabilla da técnica, e en perfecto estado de funcionamento comezou a fallar e pronto o tivo que levar ó taller, pero arranxábao dun lado e logo rompía por outro, polo que tratou de cambialo outra vez, haber se tiña máis sorte. Comprou outra marca que a el lle pareceu de prestixio e comezou a traballar con el. Os primeiros días ben, pero logo comezou a fallar coma o anterior, e agora acórdase moitas veces do tractor vello que el tiña, pero xa é tarde, e pasa o máis do tempo nos talleres. 

Vende o coche e acúsano de aparcar en lugares que nunca estivo

Quen se lle ocorre pensar que a venda dun coche usado, feita con tódalas da lei e a un coñecido, che pode traer problemas. Pois iso é o que lle pasa a un veciño da comarca que ordenou desfacerse dun coche da súa propiedade que xa tiña algúns anos, para cambialo por outro novo. O coche en cuestión estaba moi ben coidado, e nunca tivera un accidente, polo que non lle faltaban apetecedores. Pero o dono, que é moi meticuloso, non llo quería vender a calquera que non fora coñecido ou amigo, porque o coche merecíase un dono de confianza. E así foi como parou nas mans dun veciño e amigo que leva unha vida licenciosa, e vai co coche a canto sitio hai de noite e de día, para iso o comprou. Pero o caso curioso é que as culpas das viaxes do coche levas o vendedor, que moitos asocian co vehículo en cuestión, polo que o noso protagonista non está nada contento co novo propietario, pero non ten que lle facer, e terá que soportar as sospeitas que pesan sobre el, aínda sen comelo nin bebelo. 

> Se ti vira-lo que eu vin | Xullo  2019

Prémianos cunha cea e teñen que pagar o viño

Ás veces as convocatorias dos premios ou agasallos de distinta índole, non están ben adaptados ó que resulta despois na realidade, creándose confusións ou mesmo malos entendidos que levan a erros innecesarios. Isto foi o que lle debeu de pasar á comisión de festas que se lle ocorreu sortear unha cea para dúas persoas nun restaurante coñecido e prestixioso da zona, que o final acabou tendo problemas de comprensión cos comensais. O sorteo celebrouse con toda solemnidade, e a parella agraciada quedou moi agradecida para a comisión, que lle indicou o restaurante onde podía ir a disfrutar do seu agasallo. Pasados uns días, a parella decidiu ir dar conta da cea que lle tocara, e en principio todo marchou como estaba previsto. A cea foi o acordado pola organización, pero xurdiu un problema cando a parella fixo ademán de saír do restaurante, pois o camareiro requiriulle que tiñan que lle pagar o viño que beberan na cea, foi daquela cando se produciu un pequeno rifirrafe. E o viño pagáronllo, pero logo fóronllo reclamar á comisión de festas organizadora do sorteo, haber como fora a cousa para ter que pagar o viño.

Tócalle unha cesta de navidade e desaparécelle

Un veciño da comarca acabou a noite todo contento, o ver como lle tocaba cunhas rifas unha cesta de navidade chea de cousas. O home non collía en sí de ledicia pensando en que xa non lle faría falla comprar case que nada para as datas de Nadal, posto que a cesta que lle tocara contiña varios produtos e bebidas en abundancia. Pero o noso protagonista non sospeitaba nin por asomo, o camiño azaroso que lle esperaba a cesta en cuestión. Nun principio a cesta subiuna o seu coche, e colocouna no asento de diante xunto o condutor, pero no camiño ocorréuselle parar a tomar uns viños, e uns coñecidos que o viron baixar do coche escondéronlle a cesta no maleteiro, pero outros que estaban o quite, sacaron a cesta do maleteiro e levárona consigo. Cando o noso protagonista volta de tomar os viños, xa botou de falla a cesta, e revisou o coche todo pero non dou con ela, polo que marchou para a casa cavilando que lle puido pasar á cesta. Pero cal foi a súa sorpresa, cando de alí a uns días atopa a cesta baldeira no coche, e máis tarde, e pasado o tempo, vanlle aparecendo os produtos cos que xa non contaba, e así desta maneira tan curiosa, foi como recuperou a cesta co seu contido íntegro, pero uns meses máis tarde do previsto. O que pasou nese entretempo non o sabemos. 

Pensa que é a filla a culpable das súas multas

Unha veciña da comarca está toda indignada coa súa filla, porque ultimamente non fan máis que poñerlle multas por distintas infraccións leves, pero que lle van sumando e poñéndoa cada vez máis enfurecida. E a súa filla, que se dá a circunstancia de que é funcionaria, non entende o porqué das culpas da súa nai, posto que ela nada ten que ver coas infraccións da proxenitora, nin cos axentes que lle poñen as sancións. Pois esta circunstancia, que en sí non ten importancia, está a causar un deterioro nas relación familiares, sen unha aparente razón lóxica que o xustifique. A filla non sabe que facer para que a nai entenda, que ela nada ten que ver na súa forma de conducir nin no seu comportamento ó volante. Sen embargo, a nai está totalmente convencida de que a perseguen por ser nai de quen é, e que lle colleron manía e por iso a multan, pero o certo é que ninguén asegura que deixen de multala, aínda que a filla deixara o traballo de funcionaria, polo que o tema teñen que ilo levando así, e facer as paces entre as dúas, para que a convivencia familiar non se deteriore por culpa dunhas multas que en principio nada teñen que ver no asunto. 

Contacto

Director Xerente: Manuel Núñez Fiuza

Deseño e maquetación: Bearisa
Colaboradores: Iago Mouriño, Bartolo Landiño, Tomás Troitiño,
David Devesa, Luis Lince, Pedro Carrio, Manuel Estévez e González Bearisa.

Administración-Publicidade: Rúa Arenal 1 Entrechán - Lalín.
Tlf.: 986 780 615986 780 615 • Fax: 986 780 615 • Móvil: 625 120 810625 120 810
e-mail: manuelfiuza@gmail.com

 

www.lalinecomarca.es

O Periódico | Lalín e Comarca en redes sociales :